دوم سموئیل فصل 22

1.وقتی که خداوند داوود را از دست شائول و دشمنان دیگرش رهانید، او این سرود را برای خداوند سرایید:

2.خداوند قلعهٔ من است.

3.خدایم صخرهٔ محکمی است که به آن پناه می‌برم.

4.او را به کمک خواهم طلبید

5.مرگ، مرا در چنگال خود گرفتار کرده بود

6.مرگ برای من دام نهاده بود تا مرا به کام خود بکشد.

7.اما من در این پریشانی به سوی خداوند فریاد برآوردم

8.آنگاه زمین تکان خورد و لرزید

9.دود از بینی او برآمد

10.او آسمان را شکافت و نزول کرد،

11.بر ارابهٔ آسمانی خویش سوار شد

12.او خود را با تاریکی پوشاند

13.درخشندگی حضور او، شعله‌های آتش پدید آورد.

14.آنگاه خداوند، خدای متعال،

15.او با تیرهای آتشین خود،

16.آنگاه به فرمان او آب دریا به عقب رفت

17.خداوند از آسمان دست خود را دراز کرد

18.مرا از چنگ دشمنان نیرومندی

19.وقتی در سختی و پریشانی بودم،

20.او مرا به جای امنی برد،

21.خداوند پاداش درستکاری و پاکی مرا داده است،

22.زیرا از دستورهای خداوند اطاعت نموده‌ام

23.همهٔ احکامش را بجا آورده‌ام

24.در نظر خداوند بی‌عیب بوده‌ام،

25.خداوند به من پاداش داده است،

26.خدایا، تو نسبت به کسانی که به تو وفادارند، امین هستی

27.به اشخاص پاک، خود را پاک نشان می‌دهی،

28.تو افتادگان را نجات می‌دهی،

29.ای خداوند، تو نور من هستی،

30.با کمک تو به سپاهیان دشمن حمله خواهم برد

31.اعمال خداوند کامل و بی‌نقص است

32.کیست خدا غیر از یهوه

33.خدا به من قوت می‌بخشد

34.پاهایم را چون پاهای آهو می‌گرداند

35.او دستهای مرا برای جنگ تقویت می‌کند

36.خداوندا، تو با سپرت مرا نجات داده‌ای،

37.زمین زیر پایم را وسیع ساخته‌ای تا نلغزم.

38.دشمنانم را تعقیب می‌کنم و آنها را شکست می‌دهم

39.آنها را چنان بر زمین می‌کوبم

40.تو برای جنگیدن مرا قوت بخشیده‌ای

41.تو آنها را وادار به عقب‌نشینی و فرار می‌نمایی

42.فریاد برمی‌آورند،

43.من آنها را خرد کرده، به صورت غبار درمی‌آورم،

44.تو مرا از شورش قومم نجات داده‌ای

45.بیگانه‌ها در حضور من سر تعظیم فرود می‌آورند

46.آنها روحیهٔ خود را باخته‌اند

47.خداوند زنده است!

48.خدایی که انتقام مرا می‌گیرد،

49.و مرا از چنگ دشمنان می‌رهاند.

50.ای خداوند، تو را در میان قومها خواهم ستود

51.خدا پیروزیهای بزرگی