جامعه فصل 3

1.برای هر چیزی که در زیر آسمان انجام می‌گیرد، زمان معینی وجود دارد:

2.زمانی برای تولد، زمانی برای مرگ.

3.زمانی برای کشتن، زمانی برای شفا دادن.

4.زمانی برای گریه، زمانی برای خنده.

5.زمانی برای دور ریختن سنگها، زمانی برای جمع کردن سنگها.

6.زمانی برای به دست آوردن، زمانی برای از دست دادن.

7.زمانی برای پاره کردن، زمانی برای دوختن.

8.زمانی برای محبت، زمانی برای نفرت.

9.آدمی از زحمتی که می‌کشد چه نفعی می‌برد؟

10.من درباره کارهایی که خداوند بر دوش انسان نهاده تا انجام دهد، اندیشیدم

11.و دیدم که خداوند برای هر کاری زمان مناسبی مقرر کرده است. همچنین، او در دل انسان اشتیاق به درک ابدیت را نهاده است، اما انسان قادر نیست کار خدا را از ابتدا تا انتها درک کند.

12.پس به این نتیجه رسیدم که برای انسان چیزی بهتر از این نیست که شاد باشد و تا آنجا که می‌تواند خوش بگذراند،

13.بخورد و بنوشد و از دسترنج خود لذت ببرد. اینها بخشش‌های خداوند هستند.

14.من این را دریافته‌ام که هر آنچه خداوند انجام می‌دهد تغییرناپذیر است؛ نمی‌توان چیزی بر آن افزود یا از آن کم کرد. مقصود خداوند این است که ترس او در دل انسان باشد.

15.آنچه که هست از قبل بوده و آنچه که باید بشود از قبل شده است. خدا گذشته را تکرار می‌کند.

16.علاوه بر این، دیدم که در زیر آسمان عدالت و انصاف جای خود را به ظلم و بی‌انصافی داده است.

17.به خود گفتم: «خداوند هر کاری را که انسان می‌کند، چه نیک و چه بد، در وقتش داوری خواهد نمود.»

18.سپس فکر کردم: «خداوند انسانها را می‌آزماید تا به آنها نشان دهد که بهتر از حیوان نیستند.

19.زیرا عاقبت انسان و حیوان یکی است، هر دو جان می‌دهند و می‌میرند؛ پس انسان هیچ برتری بر حیوان ندارد. همه چیز بیهودگی است!

20.همه به یک جا می‌روند، از خاک به وجود آمده‌اند و به خاک باز می‌گردند.

21.چطور می‌توان فهمید که روح انسان به بالا پرواز می‌کند و روح حیوان به قعر زمین فرو می‌رود؟»

22.پس دریافتم که برای انسان چیزی بهتر از این نیست که از دسترنج خود لذت ببرد، زیرا سهم او از زندگی همین است، چون وقتی بمیرد دیگر چه کسی می‌تواند او را بازگرداند تا آنچه را که پس از او اتفاق می‌افتد ببیند.