خروج فصل 15

1.آنگاه موسی و بنی‌اسرائیل در ستایش خداوند این سرود را خواندند:

2.خداوند قوت و سرود من است،

3.او جنگاور است

4.خداوند، لشکر و ارابه‌های فرعون

5.آبهای دریا آنها را پوشاندند،

6.«دست راست تو ای خداوند، قدرت عظیمی دارد.

7.با عظمت شکوهت دشمنان را نابود ساختی،

8.تو بر دریا دمیدی و آن را شکافتی،

9.«دشمن گفت:

10.اما تو ای خداوند، چون بر دریا دمیدی

11.«کیست مانند تو ای خداوند در میان خدایان؟

12.چون دست راست خود را دراز کردی،

13.«قوم خود را که بازخرید نموده‌ای

14.قومها وقتی این را بشنوند مضطرب خواهند شد،

15.امیران ادوم وحشت خواهند کرد،

16.ترس و دلهره بر ایشان غلبه خواهد کرد.

17.ای خداوند، تو ایشان را به کوه مقدّس خود بیاور

18.خداوندا، تو تا ابد سلطنت خواهی کرد.»

19.وقتی اسبهای فرعون با ارابه‌ها و سوارانش به دنبال اسرائیلی‌ها وارد دریا شدند، خداوند آب دریا را به سمت ایشان برگردانید، اما اسرائیلی‌ها از میان دریا به خشکی رسیدند.

20.پس از خواندن این سرود، مریم نبیه، خواهر هارون دف به دست گرفت و به رقصیدن پرداخت و زنان دیگر نیز به دنبال وی چنین کردند،

21.و مریم این سرود را خطاب به ایشان خواند:

22.موسی قوم اسرائیل را از دریای سرخ حرکت داد و به طرف صحرای شور هدایت کرد. ولی در آن صحرا پس از سه روز راهپیمایی، قطره‌ای آب نیافتند.

23.سپس آنها به ماره رسیدند، ولی از آب آنجا نیز نتوانستند بنوشند، چون تلخ بود. (از این جهت آن مکان را ماره یعنی «تلخ» نامیدند.)

24.پس مردم غرغرکنان به موسی گفتند: «ما تشنه‌ایم؛ چه بنوشیم؟»

25.موسی نزد خداوند دعا کرد و خداوند چوبی به او نشان داد و فرمود: «این چوب را در آب ماره بینداز تا آن را شیرین کند.» موسی چنین کرد و آب، شیرین شد.

26.او فرمود: «اگر دستورها و احکام مرا که خداوند، خدای شما هستم اطاعت کنید و آنچه را که در نظر من پسندیده است بجا آورید، از تمام بیماریهایی که مصری‌ها را بدان دچار ساختم در امان خواهید ماند، زیرا من، خداوند، شفا دهندهٔ شما هستم.»

27.سپس بنی‌اسرائیل به ایلیم آمدند. در آنجا دوازده چشمه و هفتاد درخت خرما بود؛ پس در کنار چشمه‌ها اردو زدند.