ایوب فصل 26

1.آنگاه ایوب پاسخ داد:

2.چه مددکاران خوبی هستید! چه خوب مرا در هنگام سختی دلداری دادید!

3.چه خوب با پندهای خود مرا متوجهٔ حماقتم ساختید و چه حرفهای عاقلانه‌ای زدید!

4.چطور به فکرتان رسید این سخنان عالی را به زبان بیاورید؟

5.ارواح مردگان می‌لرزند، آنان که زیر آبهایند و همۀ ساکنانش.

6.هاویه به حضور خدا عریان است، و اَبَدون را پوششی نیست.

7.خدا آسمان شمالی را بر خلاء می‌گستراند و زمین را بر نیستی می‌آویزد.

8.او آب را در ابرهای خود قرار می‌دهد و ابرها از سنگینی آن شکاف بر نمی‌دارند.

9.خدا تخت خود را با ابرهایش می‌پوشاند.

10.او برای اقیانوس حد می‌گذارد و برای روز و شب مرز قرار می‌دهد.

11.ارکان آسمان از نهیب او به لرزه در می‌آیند.

12.او با قدرت خویش دریا را مهار می‌کند و با حکمت خود هیولای دریا را در هم می‌شکند.

13.دَم خدا آسمانها را صاف و شفاف می‌سازد، و دست او مار تیزرو را سوراخ می‌کند.

14.اینها تنها بخش کوچکی از کارهای عظیم اوست و زمزمه‌ای از صدای غرش او. پس کیست که بتواند در برابر قدرت او بایستد؟